X
تاریخ انتشار: دوشنبه 06 اسفند 1397
گفت و گوی ماه (4) اخلاق عمومی در پرتو اندیشه ایران شهری و مدرن

  گفت و گوی ماه (4) اخلاق عمومی در پرتو اندیشه ایران شهری و مدرن

امتیاز: Article Rating

💢اخلاق عمومی در پرتو اندیشه‌ی ایران‌شهری و مدرن

🖌عباس آخوندی- ۷ اسفند‌ماه ۹۷

🔸میخواستم ویدیوی سخنرانی دیروز را روی کانال بگذارم، یک لحظه با خود فکر کردم که در این هیاهوی استعفای ظریف عزیز، کسی دل‌ودماغ دیدن و شنیدن یک بحث نظری را ندارد. ولی، بیشتر که فکر کردم، دیدم؛ ظریف هم قربانی همین وجدان پاره‌پاره و فروپاشی اخلاقی حاکم بر جامعه است. دیدم او هم اسیر وضعیت امتناع در سیاست‌گذاری و تنگنای نبود نظریه‌ی راهنما در دولت است. و از قضا بحث من تبیین نظری همین وضعیت بود. از این رو تصمیم به انتشار آن گرفتم.

🔸طرح‌واره بحث از این قرار است که ۱- ارتباط وثیقی بین حقوق، قانون و اخلاق وجود دارد. ۲- حاکمیت قانون در ایران دچار شکست است. ۳- مهار قدرت به مفهوم دولت-ملت را ندارد. ۴- آن‌چه می‌تواند قدرت را مجاب به تبعیت از قانون کند وجود نهادهای مدنی مستقل از قدرت است. ۵- وجود نهادهای مدنی مستقل از قدرت خود وابسته به باورِ ملی به نظریه‌ی بنیادینِ دولتِ مدرن از قبیل آزادیِ فردی، برابری و حق مالکیت و حاکمیت اخلاق عمومی در جامعه است.

🔸در چارچوبِ این طرحِ بحث، سخن این‌گونه آغاز می‌شود که ایران سرزمین پروژه‌های نیمه‌تمام است. مشروطه نیمه‌تمام، مدرنیته‌ی نیمه‌تمام، نهضت ملیِ نیمه‌تمام، جمهوریِ نیمه‌تمام و حاکمیتِ قانون نیمه‌تمام و پروژه‌های دیگری از این دست. وجدان عمومی فعلا سرگردان بین مدرنیته‌ی غربی، ملی‌گرایی ایرانی و امت‌اسلامی است. این سردرگمی را در تمام سطح‌های جامعه و در تمام صحنه‌های زندگی اجتماعی و فردی می‌توان دید.

🔸در این فضای آشفته، جامعه‌ی نخبگی ایران تا حدِّ زیادی قابلیت باز تولیدِ مفاهیم و صورت‌بندی درست مساله‌های ملی را از دست داده‌است. آیا هیچ‌یک از مساله‌هایی که در سال‌های اخیر و یا این روزها باز شده‌اند، حل و بسته شده‌اند؟ این وضعیت اختصاص به حوزه‌ی خاصی ندارد. برجام، FATF، ارز، گوشت، موسیقی، فضای مجازی و... نمونه‌های آن هستند. در این وضعیتِ پاره‌پاره، سیاست‌گذاری هر روز دشواتر می‌گردد و امکان تصمیم‌گیری از مسؤولان سلب می‌شود.

🔸در این فضا، مبرم‌ترین وظیفه‌ی روشنفکری بازگشت انتقادی به خویش است. هرگونه همرنگیِ اندیشه‌نشده با جهان ما را یک گام به لبِ پرتگاه نزدیک‌تر می‌کند و هرگونه اصرار و تاکید غیر انتقادی برگذشته، بر فاصله‌ی ما از جهان می‌افزاید و ما را دچار جمود و شکستِ سخت‌تر می‌کند. چاره‌ای نداریم که در ریشه‌یابی مشکل به پایین‌ترین لایه‌ها توجه کنیم. باید شیوه‌ی تفکر و سبکِ بودن‌مان را در نسبت با خردِ ناب بازخوانی نماییم و گرنه دچار فروپاشی و زوال خواهیم شد. البته آنچه که در این جلسه طرح شد، پاسخ به این پرسش‌ها نبود و تنها تلاش برای صورت‌بندی درست مساله و پرسش‌گری درست بود.

🔻در صورت تمایل ویدیوی پیوست را ببینید و بشنوید.

 

اشتراک گذاری
تصاویر
  • گفت و گوی ماه (4) اخلاق عمومی در پرتو اندیشه ایران شهری و مدرن
فایل های پیوستی
ثبت امتیاز
نظرات
در حال حاضر هیچ نظری ثبت نشده است. شما می توانید اولین نفری باشید که نظر می دهید.
ارسال نظر جدید

نام

ایمیل

وب سایت

جستجو
جستجو
تگ ها
تگ ها

درباره من

من عباس آخوندی شهروند ایرانم. به گواهی شناسنامه در 16خرداد1336 چشم به‌دنیا گشودم. خانواده‌ی من از دو سوی از روحانیان به‌نام بودند. پدرم شادروان شیخ علی آخوندی که نسب به آخوندی‌های یزد می‌برد، زاده‌ی مشهد و روحانی مجتهد و از ناشران به‌نام کتاب در حوزه‌ی دین بود. البته که خاندان آخوندی در حوزه‌ی نشر ریشه‌ای دیرینه دارند و چندین نسل بدین حرفه مشغول بوده‌اند و هنوز هم تعدادی از آنان هستند. مادرم کبری امینی زاده‌ی تبریز اولین فرزند مرحوم علامه امینی (ره) بود. گفتن از امینی جایی در این خود‌نگاشت ندارد. ادامه مطلب...