X

 

ایده‌ی ایران

مگر می‌توان ایرانی بود و نسبت به ایده‌ی ایران حسِّ و درک روشنی نداشت؟ ایده‌ای که موجب حفظ همبستگی ملی ما و تعلق‌مان به ایران با توجه ساختار تنوع قومی‌مان شود.و امنیت ایران را با توجه به نزاع‌هایی که پیرامون‌مان هست تضمین کند.

جامعه و فرهنگ

چارچوب کلیِّ نگاهم به جامعه و فرهنگ ایران را در این بخش تبیین می‌کنم. چارچوبی که درقالبِ آن در ادامه‌ی، در این تارنما مطالب مرتبط را بارگذاری خواهم کرد. این مطالب می‌تواند نوشته‌های خودم و یا نوشته‌های سایر اندیشه‌ورزان باشد.

اقتصاد و سیاست

تلاشم این است که چارچوب کلیِّ نگاهم به اقتصاد و سیاست در ایران را در اینجا تبیین کنم. من بر این باورم که نظام سیاسی و اقتصادی ایران به سمت نوعی سوداگرایی پیش می‌رود که طی آن قدرت سیاسی، نظامی، و اقتصادی تمرکز یافته و هر روز بر شدت تمرکز افزوده می‌شود.

پرونده‌های ویژه

اندیشه‌ها و رویدادها در برش‌های موضوعی قابل آزمون، سنجش استواری و راستی‌آزمایی هستند. در بخشِ پرونده‌های ویژه برخی موضوع‌های پُراهمیتی که در دوره‌های مختلف به عنوان اندیشه‌ورزی، سیاست‌ورزی و یا ورزش فکری پی‌گرفته‌ام . 

نسخه بتا
یکشنبه
26
اردیبهشت
عباس آخوندی: روز غم‌انگیزی است. بعد از نماز صبح متوجه شدم که برادرم مهندس اکبر ترکان همه را ودا...
شنبه
25
اردیبهشت
من نگران ایرانم. نگران تمدن چندین هزار ساله‌ای هستم که چراغ آن به سبب کُندی توسعه و فرسایش اجتم...
پنجشنبه
23
اردیبهشت
عباس آخوندی: هر خونی که در منطقه به زمین ریخته می‌شود باید وجدان ما را بدرد آورد و ما را به اند...
شنبه
25
اردیبهشت
رقابت داوطلبان انتخابات ۱۴۰۰ آغاز شده است و دغدغه‌ها و برنامه‌هاي انتخاباتي رفته‌رفته تمايز ميا...
جمعه
24
اردیبهشت
وزیر مستعفی راه و شهرسازی دولت حسن روحانی معتقد است تا زمانی که در سمت خود بوده بر اساس طرح اید...
شنبه
11
اردیبهشت
یک فعال سیاسی گفت: تاریخ معاصر ایران پاسخ استقرار منطق نظامی در راس دولت را داده است، جدایی احم...
چهارشنبه
06
اسفند
مسیح مهاجری: در جدال لفظي آقايان حدادعادل و احمدي‌نژاد، هرچند نمي‌توان هيچيک را حق يا باطل مطلق...
دوشنبه
17
آذر
محسن جلال پور: ایده تجارت آزاد خیلی ساده است؛ عده‌ای برخی کارها را بهتر از برخی دیگر انجام دهن...
چهارشنبه
09
مهر
دکتر غلامرضا سلامی*: دولت‌های معقول معمولا منابع عمومی کشور را برای تمام مردم به‌کار می‌برند. ا...

حکمروایی شهری دموکراتیک: مادر دموکراسی ملی

حکمروایی شهری مبتنی بر آرای عمومی و دموکراتیک مادر دموکراسی ملی است. هنگامی که در سطح یک محله و شهر حاکمیت اراده‌ی عمومی پذیرفته نشود، آشکار است که در سطح ملی حکمروایی ملی با چه چالش‌هایی روبه‌رو خواهد شد. شهروندان پس از خانواده که اولین لایه‌ی هویتی‌شان در آن شکل می‌گیرد، هویت محلی نزدیک‌ترین و ملموس‌ترین ‌لایه‌ای است که خود را با آن تعریف می‌کنند. ازاین‌رو، حس تعلق به محله، موضوع همسایگی و همدلی باهمسایگان، سرزندگی، ایمنی و آن‌چه در محله جریان می‌یابد و سرنوشت محله مهم‌ترین اتفاق‌هایی است که همه‌مان هرروزه در زندگی تجربه می‌کنیم. خارج کردن اهالی محل از تصمیم‌گیری در باره محله از یک سوی به مثابه بی‌توجهی به حیثیت اجتماعی آنان و بی‌انگیزه‌کردن شهروندان از مشارکت در بهبود کیفیت زندگی و آبادانی شهرها، روستا و یا هرنوع سکونتگاهی است. و از سوی دیگر به معنی وابسته سازی همه‌ی تصمیم‌های ریز و درشت به دولت، القای حس بی‌مسئولیتی به شهروندان و مسئول دانستن دولت در ارتباط به هر اتفاقی است که در هر جای کشور به وقوع می‌پیوندد. حال آن‌که، خرد حکم می‌کند که مساله‌های حکمروایی سطح‌بندی شود. سطحی که در حد منافع عمومی محله و یا شهر است در قالب حکمروایی شهری محله‌محور به شوراهای محل، شهر و یا روستا واگذار شود و آن‌چه در حد ملی است به دولت مرکزی واگذار گردد.

درباره من

من عباس آخوندی شهروند ایرانم. به گواهی شناسنامه در 16خرداد1336 چشم به‌دنیا گشودم. خانواده‌ی من از دو سوی از روحانیان به‌نام بودند. پدرم شادروان شیخ علی آخوندی که نسب به آخوندی‌های یزد می‌برد، زاده‌ی مشهد و روحانی مجتهد و از ناشران به‌نام کتاب در حوزه‌ی دین بود. البته که خاندان آخوندی در حوزه‌ی نشر ریشه‌ای دیرینه دارند و چندین نسل بدین حرفه مشغول بوده‌اند و هنوز هم تعدادی از آنان هستند. مادرم کبری امینی زاده‌ی تبریز اولین فرزند مرحوم علامه امینی (ره) بود. گفتن از امینی جایی در این خود‌نگاشت ندارد. ادامه مطلب...