تاریخ انتشار:
اپرای عروسکی عشق

اپرای عروسکی عشق

عباس آخوندی: دیشب به دعوت بهروز غریب‌پور عزیز برای دیدن اپرای عروسکی عشق به تالار فردوسی رفته‌بودم. کاری فوق‌العاده و بی‌نظیر بود.

آفرینش صحنه‌ها، خلق عروسک‌ها، بازخوانی داستان شیخ صنعان و دختر ترسا از منطق الطیر عطار، تصویرپردازی و گذاشتن موسیقی با آوازهای روح‌افزا بر آن، بازی‌دهی با معنای عروسک‌ها توسط بازیگرانیِ به‌واقع هنرمند و عاشق که به آن‌ها روح می‌بخشیدند همه و همه آدمی را مسحور خود می‌کردند. هرچه در این باره بگویم، کم گفته‌ام.

دست مریزاد بهروز عزیز که در بازخوانی فرهنگ و ادبیات ایران این چنین خلاقانه و دلیرانه گام می‌زنی. تو دیشب یکبار دیگر عشق را برای من معنی کردی.

شعری که از عطار در آوازها آورده بودی بر جان من نشست:

درد و خون دل بباید عشق را                
   قصه‌ی مشکل بباید عشق را

ساقیا خون جگر در جام‌کن
   گر نداری درد از ما وام‌کن

عشق را دردی بباید پرده‌سوز
   گاه جان را پرده‌در گه پرده‌دوز

ذره‌ی عشق از همه آفاق به
   ذره‌ی درد از همه عشاق به

عشق مغز کاینات آمد مدام
   لیک نبود عشق بی‌دردی تمام

برچسب‌ها: دیدگاه, تئاتر

اشتراک‌گذاری

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است.

ارسال نظر

ارسال نظر در این بخش بسته است؛ برای فرستادن دیدگاه خود از فرم تماس استفاده کنید.

درباره من

من عباس آخوندی شهروند ایرانم. به گواهی شناسنامه در 16خرداد1336 چشم به‌دنیا گشودم. خانواده‌ی من از دو سوی از روحانیان به‌نام بودند. پدرم شادروان شیخ علی آخوندی که نسب به آخوندی‌های یزد می‌برد، زاده‌ی مشهد و روحانی مجتهد و از ناشران به‌نام کتاب در حوزه‌ی دین بود. البته که خاندان آخوندی در حوزه‌ی نشر ریشه‌ای دیرینه دارند و چندین نسل بدین حرفه مشغول بوده‌اند و هنوز هم تعدادی از آنان هستند. مادرم کبری امینی زاده‌ی تبریز اولین فرزند مرحوم علامه امینی (ره) بود. گفتن از امینی جایی در این خود‌نگاشت ندارد. ادامه مطلب...