تاریخ انتشار:
️در سوگ دانشی‌مرد مهندسی دکتر مجید صادق‌آذر

️در سوگ دانشی‌مرد مهندسی دکتر مجید صادق‌آذر

عباس آخوندی: روزگار است و خزان مردان بزرگ و حسرتی که بر دل‌های ما می‌ماند. استاد دکتر مجید صادق‌آذر پس از تحمل یک دوره بیماری درگذشت. خبر درگذشت او برای من به عنوان دانشجوی آن مرد بزرگ سخت تأثرآور بود.

او نه تنها یک استاد برجسته در رشته‌ی سازه‌های فولادی بود که معلمی بود که با عشق تدریس می‌کرد. هنوز چهره‌ی خندان، لبخندهای صمیمانه و برآمده از مهر و محبت، لهجه شیرین آذری، و ارتباط دوسویه‌ای که با تک‌تک دانشجویان برقرار می‌کرد از یادم نرفته است. ما دانشجویان او صمیمانه او را دوست داشتیم و برایش از درگاه حضرت باری رضا و رضوان و برای خانواده گرامی او شکیب و پاداش نیک مسالت داریم.

شادروان دکتر مجید صادق‌آذر استاد برجسته دانشکده فنی در رشته راه‌وساختمان و چهره ماندگار مهندسی سازه ایران بود. او را "پدر سازه‌های فولادی ایران" می‌نامیدند و به سبب پیشرو بودن در طراحی سازه‌های ویژه از جمله مشارکت در طراحی بخش سازه‌ای ریاکتورهای نیروگاه هسته‌ای بوشهر پس از رفتن آلمان‌ها و سایر بزرگ پروژه‌های ملی، از سوی کانون به عنوان عضو برگزیده خانواده فنی معرفی شد.

استاد ما متولد سال ۱۳۲۴ در تبریز و مهندس راه و ساختمان و دکتری سازه از آلمان بود. او عضو هیات علمی دانشکده فنی دانشگاه تهران، و عضو فرهنگستان علوم و انجمن‌های علمی بود و بیش از ۴۰ سال به طور مستمر در این دانشکده تدریس کرد و دانشجویان بسیاری را پرورش داد. دکتر صادق‌آذر در سال ۱۹۷۶م برنده‌ی لوح علمی بروخر پلاکت (BROCHER PLAKETTE) از دانشگاه آخن آلمان، برنده کتاب برگزیده سال ۱۳۸۵، لوح تقدیر طرح برگزیده اولین جشواره مهندسی ساختمان و لوح‌ها و جوایز دیگری از جشنواره‌های علمی شده بود. دکتر صادق‌آذر مسئول راه‌اندازی دوره دکتری در دانشکده فنی بود و در تدوین آیین‌نامه‌های مختلف در بخش پل‌سازی و سازه‌های فولادی و صنعتی مشارکت داشت.

فقدان او را ابتدا به خانواده‌ی محترم آن بزرگ و سپس به استادان محترم دانشکده فنی، دانشجویان استاد، همکاران و اهالی حرفه مهندسی سازه و پل، خانواده بزرگ فارغ‌التحصیلان دانشکده فنی دانشگاه تهران و همه دوستداران او تسلیت می‌گویم.حش شاد و یادش گرامی باد.

موضوع: سخن من

اشتراک‌گذاری

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است.

ارسال نظر

ارسال نظر در این بخش بسته است؛ برای فرستادن دیدگاه خود از فرم تماس استفاده کنید.

درباره من

من عباس آخوندی شهروند ایرانم. به گواهی شناسنامه در 16خرداد1336 چشم به‌دنیا گشودم. خانواده‌ی من از دو سوی از روحانیان به‌نام بودند. پدرم شادروان شیخ علی آخوندی که نسب به آخوندی‌های یزد می‌برد، زاده‌ی مشهد و روحانی مجتهد و از ناشران به‌نام کتاب در حوزه‌ی دین بود. البته که خاندان آخوندی در حوزه‌ی نشر ریشه‌ای دیرینه دارند و چندین نسل بدین حرفه مشغول بوده‌اند و هنوز هم تعدادی از آنان هستند. مادرم کبری امینی زاده‌ی تبریز اولین فرزند مرحوم علامه امینی (ره) بود. گفتن از امینی جایی در این خود‌نگاشت ندارد. ادامه مطلب...