پاسخ به منتقدان نامه به سیدمحمد خاتمی و بهزاد نبوی
جناب خاتمی رهبر معنوی جریان متشکل اصلاحطلبی است و بنابراین، مخاطب قراردادن ایشان بهمعنی مخاطب قراردادن تمام جریانهای اصلاحطلب است و نه یک شخص خاص.
در مورد جناب نبوی نیز ایشان رییس جبههی اصلاحات میباشند. بنابراین، افزون بر شرافت شخصی، سوابق سیاسی ایشان دارای سمت رسمی در این جریان سیاسی هستند. پس مخاطب قرادادن شخص ایشان نیز درست و موجه است.
پس از انتشار نامه اینجانب خطاب به آقایان خاتمی و نبوی، نخستین نقدی که وارد شد این بود چرا این دو بزرگوار مخاطب نامه قرار گرفتهاند؟ اینان که حضور فعالی در جریانهای اخیر سیاسی نداشتهاند و ندارند و تمایلی هم به حضور ندارند. گاهی هم که حضور پیدا میکنند، خلاف جهت اعتراضات حرکت میکنند. افزون بر این، دورهی اصلاحطلبان گذشتهاست و اصلاحطلبی به پایان خط رسیده است. از این رو، صحنه سیاسی را خالی کرده و محلی از اعراب ندارد. و مسائلی از این دست.
نامه آخوندی به رهبران اصلاحات
اصلاحات سازشکاری نیست
در پاسخ این نقد عرض میکنم که قدر سیاستمدارن ملیمان را بدانیم. سیاستمدارن کالا و یا ابزارهای یکبار مصرف نیستند. شخصیت اینان در یک چرخهی تاریخی و پس از طی فراز و فرودهای فراوان شکل میگیرد و بهواقع سرمایههای اجتماعی یک ملت هستند. بنابراین، بهراحتی نمیتوان آنها را کنار گذاشت. اکنون بسیاری از اندیشمندان از شخصیت مرحوم ذکاءالملک فروغی به نیکی یاد میکنند و او را ناجی ایران در جریان اشغال ۱۳۲۰ توسط متفقین میدانند. شاید روزی که او با زیرکی توانست محمدرضا شاه را به مجلس شورای ملی ببرد تا سوگند پادشاهی یاد کند، بسیاری او را خائن بهوطن نامیدند. لیکن، امروز که آبها از آسیاب افتادهاست قضاوت تاریخی آن است که فروپاشی نظام سلطنت در آن تاریخ، به مفهوم تقسیم ایران میان دو قدرت مسلط آن روزگاران انگلیس و روس بود. و همچنین به مثابهی سربرآوردن شورشهای طائفهای و قومی در گوشهگوشهی کشور بر مبنای منفعتطلبیها گروهی و یا به تحریک خارجی بود. از مرحوم مصدق نیز این روزها به نیکی یاد میگردد. لیکن، تاریخ گواهی میدهد که در جریان نهضت ملی، دشنامی نبود که به او داده نشدهباشد. انواع اتهامها از دزدی و خیانت گرفته تا خرفتی و امثال آن در برخی روزنامهها از جمله روزنامههای وابسته به حزب توده نثار او میشد. پس بهسادگی راجع به اشخاص قضاوت نکنیم. البته، این به این معنی نیست که ایشان منزه از هر نقدی هستند و یا اینجانب تمام رفتارها و مواضع ایشان را تایید میکنم. تنها میخواستم بگویم، که بیا تا قدر یکدیگر بدانیم.
نکته دوم اینکه جناب خاتمی رهبر معنوی جریان متشکل اصلاحطلبی است و بنابراین، مخاطب قراردادن ایشان بهمعنی مخاطب قراردادن تمام جریانهای اصلاحطلب است و نه یک شخص خاص. در مورد جناب نبوی نیز ایشان رییس جبههی اصلاحات میباشند. بنابراین، افزون بر شرافت شخصی، سوابق سیاسی ایشان دارای سمت رسمی در این جریان سیاسی هستند. پس مخاطب قرادادن شخص ایشان نیز درست و موجه است.
و نکته آخر اینکه زمانی که نامهای افشا میشود، به معنی این است که دیگر مخاطب آن تنها شخص و یا اشخاص مذکور در صدر نامه نیست. بلکه، تمام جامعه و تمام کسانی که به مضمون آن دسترسی پیدا میکنند، مخاطب هستند. بنابراین، همچنانکه در متن نامه آمدهاست، تمام ملت عزیز ایران و تمام اندیشمندان و تمام کسانی که دل در گرو ایران دارند و وطنخواه میباشند و دوست ندارند که جوانان این مرز و بوم به خاک و خون کشیده شوند و علاقمند به حفظ وحدت و یکپارچگی سرزمینی ایران و توسعه ایران مستقل هستند، مخاطب نامه میباشند. دیگر تنها آن دو عزیز مخاطب نیستند. تمام ملت عزیز مخاطب این شهروند میباشند. و اما در باره مرگ و زندگی اصلاحات و سنتگرایان و داستان وسطبازی در یادداشت بعدی پاسخ خواهم گفت.